Isto non é unha lista de versións. Cada cousa que entra aquí está porque alguén que leva un centro atopouse co problema, así que o que se conta é que traballo che quita.
Un prazo legal non corre en sábado nin nunha ponte local. O calendario de festivos déixase posto na posta en marcha e os prazos de cada ficha cóntanse con el, así que a data que ves na pantalla é a que podes defender.
A carta ao propietario e a comunicación á comunidade autónoma saen desde a propia ficha, cos seus datos dentro, e quedan gardadas no expediente do animal. Se hai que volver enviarllas, é o mesmo documento, non un parecido.
O concello entra coa súa conta e consulta os seus animais e os seus informes cando queira, sen pedirllo a ninguén. Non ve os dos veciños, nin eles os seus. Pensado para o concello que ten o centro externalizado e quere saber que ocorre co que paga.
Cando o centro lle pon o chip a un animal que chegou sen identificar, a titularidade pasa a ser súa. Eran dous xestos en dúas pantallas distintas e agora van xuntos, co veterinario e a data xa postos.
É un servizo que moitos centros prestan e que non é a alta dun animal. Ten o seu propio rexistro, o seu informe do período e queda apagado se non se usa.
Quen alimenta unha colonia dá o parte desde o seu teléfono: o que viu e unha fotografía se fai falta. Chega ao centro con data e autor, en vez de nunha chamada ou nunha mensaxe que se perde.
Castelán, inglés, catalán, galego, éuscaro e valenciano, cada un coa súa propia dirección.
Que o expediente dun animal sostense só: o seu prazo está contado cos días que de verdade contan, as cartas que houbo que enviar están dentro coa súa data, e quen teña que render contas pode entrar a velo sen pedir permiso a ninguén. Iso é o que aforra as horas de repasar a man antes de presentar algo.
Hai un contorno de demostración con datos de exemplo. Pídese aquí e o acceso chega por correo.